Bardzo, ale to bardzo przepraszam wszystkich, którzy usiłowali się ze mną dogadać via gg od piątkowego poranka. Śpieszyłem się bardzo i nie dopilnowałem wyłączenia komputera (świecił się przez dwie doby i informował, że jestem nieobecny co skądinąd było prawdą).

A ja byłem w Bielsku, gdzie zwiedzałem areszt śledczy świeżo po remoncie, potem pojechałem do Wisły, gdzie brałem udział w nasiadówie więzienników okręgowych. Następnego dnia rano pojechałem do Ogrodzieńca, gdyż odbywała się tam sesja wyjazdowa młodszego z kręgów Domowego Kościoła, którym się opiekuję. Sprawowałem dla nich Eucharystię i wieczorem wróciłem do domu, zahaczywszy wcześniej o Bytom. Mocno wyczerpujące były te dwa dni.

Zapach włosów Zuzi będę jeszcze długo pamiętał.

Byłem wczoraj na koncercie Kraftwerk, który odbył się w hali ocynowni chemicznej dawnej huty im. Sendzimira w ramach krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum. Przypomniały mi się dawne lata, kiedy ten niemiecki zespół był dość popularny (generalnie muzyka elektroniczna była kiedyś zdecydowanie bardziej popularna, niż dziś)

Koncert fajny, choć zdarzyło mi się zdrzemnąć na pierwszej części kilka razy, bo jednak niektóre utwory były przydługie. a moim wytłumaczeniem jest fakt, że dzień wcześniej byłem na weselu przyjaciół i do domu wróciłem o 3.30 ;)

Fragment przemówienia końcowego księdza proboszcza:

Miłość jest podobna do masła :)

(ciekaw jestem, czy ktoś z szanownych komentatorów zgadnie, dlaczego ;))


"The Man Machine"




"Musique non stop"



"Autobahn"

Łańcuszek i reklama

SSBU - Syndrom Starczego Braku Skupienia Uwagi przejawia się następująco:

* Decyduję się na podlanie ogrodu.
* Kiedy rozwijam wąż do podlewania ogrodu, patrzę na mój samochód i stwierdzam, że wymaga umycia.
* Kiedy udaję się po kluczyki do samochodu zauważam leżącą na stole pocztę i rachunki, które wcześniej wyjąłem ze skrzynki.
* Postanawiam przejrzeć pocztę przed umyciem samochodu.
* Kładę kluczyki na stole i wrzucam reklamy do kosza i zauważam, że jest pełny.
* Decyduję się odłożyć rachunki i opróżnić kosz.
* Wtedy przychodzi mi na myśl, że wychodząc z koszem do śmietnika będę blisko skrzynki pocztowej więc mogę najpierw wysłać rachunki płatne czekiem.
* Biorę do ręki leżącą na stole książeczkę czekową i stwierdzam, że został mi jeden czek. Nowa książeczka czekowa jest w biurku w gabinecie.
* Wchodzę do gabinetu, a tu a na biurku stoi puszka Coca Coli, którą niedawno piłem.
* Stwierdzam, że Coca Cola jest ciepła i trzeba ją wstawić do lodówki.
* Idąc do kuchni z Coca Colą w ręku, zwracam uwagę na kwiaty na parapecie - wymagają podlania.
* Odstawiam Coca Colę na parapet i odkrywam leżące tam moje okulary, których szukałem od samego rana.
* Postanawiam, że lepiej będzie jeżeli je zaraz położę z powrotem na biurko, ale najpierw podleję kwiaty.
* Odkładam okulary na parapet i idę do kuchni po wodę. Nagle zauważam pilota telewizyjnego. Ktoś zostawił go na stole kuchennym.
* Zdaję sobie sprawę, że wieczorem kiedy będziemy chcieli oglądać telewizję będę znowu szukał pilota i nie przypomnę, że jest na stole kuchennym. Decyduję się położyć go na miejsce przy telewizorze. Tam gdzie powinien być. Ale najpierw podleję kwiaty.
* Przy nalewaniu wody do dzbanka wylewa się trochę na podłogę. Odkładam pilota na stół, biorę szmatę i wycieram podłogę.
* Wracam do pokoju i próbuję sobie przypomnieć co ja właściwie chciałem zrobić.

Pod koniec dnia:

* Ogród jest nie podlany.
* Samochód jest nie umyty.
* Rachunki są nie zapłacone.
* Puszka ciepłej Coca coli stoi na biurku.
* Kwiaty są suche.
* Jest tylko jeden czek w mojej książeczce czekowej.
* Nie mogę znaleźć pilota od telewizora
* Nie mogę znaleźć moich okularów.
* I nie wiem co zrobiłem z kluczykami od samochodu.

A kiedy zastanawiam się dlaczego dzisiaj nic nie zostało zrobione, jestem naprawdę zdumiony bo wiem, że przez calutki dzień byłem bardzo zajęty i jestem rzeczywiście zmęczony. Zdaję sobie sprawę z tego, że jest to poważny problem. Mam jeszcze prośbę. Przekaż tę informację wszystkim, których znasz, bo nie pamiętam komu ją już przekazałem.

Nie śmiej się, jeżeli to nie jesteś Ty, Twój dzień nadchodzi!

Starzenie się jest nieuniknione. Doroślenie jest opcjonalne.

Śmianie się z samego siebie jest terapeutyczne !

(dostałem ten tekst dziś rano i uznałem, że delikatnie pokazuje część mojej osobowości :-)

No i reklama:

Na stronie OP z Krakowa jest ciekawa reklama powstającej płyty z kolędami. Posłuchałem, spodobało się, reklamuję :) Miłego słuchania! (mam nadzieję, że w miarę upływu czasu będzie można wysłuchać także innych utworów)

Konferencja rejonowa duchowieństwa naszej diecezji się wczoraj odbyła. Jak zwykle, napiłem się wcześniej kawy, ale okazało się, że niepotrzebnie, bo wykład miał ks. Morciniec z UO, mojego ulubionego..

Mówił o godności człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci.
Mówił też o pewnego rodzaju wpadkach ludzi Kościoła, np o tzw. "pokropku" czyli o pogrzebach dzieci nienarodzonych, o tym, że są jeszcze ciągle księża, którzy sobie nie radzą z takimi sytuacjami (całkiem niedawno rozmawiałem o jednym z miejscowych proboszczów, który zlekceważył ból rodziców takiego dziecka właśnie..)

Mówił też o braku konsekwencji KPK w tych kwestiach.

Ks. Piotr nie byłby sobą, gdyby nie wplótł był w wykład jakiegoś żarciku. Oto jeden z nich:

Podobno kawały dzielą się na cztery rodzaje:

Podczas opowiadania dowcipów pierwszego rodzaju - muszą wyjść dzieci;
Podczas opowiadania dowcipów drugiego rodzaju - wychodzą księża;
Podczas opowiadania dowcipów trzeciego rodzaju - muszą wyjść kobiety;
Gdy zaś opowiada się dowcipy z ostatniej, czwartej grupy - księża wracają.

Wszyscy wybuchnęli śmiechem, a ja nie wiedziałem, dlaczego...

:P